<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Blog Archieven - Zorgkrachtondersteuning</title>
	<atom:link href="https://www.zorgkrachtondersteuning.nl/category/blog/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.zorgkrachtondersteuning.nl/category/blog/</link>
	<description>Regisseur van de zorgverlening</description>
	<lastBuildDate>Sun, 08 Nov 2026 16:27:17 +0000</lastBuildDate>
	<language>nl-NL</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=7.1.4</generator>
	<item>
		<title>Bijzonder gedag van vreemde snuiter</title>
		<link>https://www.zorgkrachtondersteuning.nl/blog/bijzonder-gedag-van-vreemde-snuiter/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[zorgkrachtondersteuning]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 08 Nov 2026 16:21:45 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Blog]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.zorgkrachtondersteuning.nl/?p=882</guid>

					<description><![CDATA[<p>Belevenissen van een mentor……………………. bijzonder gedrag van vreemde snuiters Telefoon om 19.15 uur. Een medewerkster van een woongroep waar een cliënte van Henk woont. Ze is weggelopen en het is al donker. De medewerkster klinkt ongerust. Ik hoor Henk zeggen:  “Och wat vervelend, wat is er dan gebeurd vandaag?” Een nieuw gekocht lampje bleek het niet [&#8230;]</p>
<p>Het bericht <a href="https://www.zorgkrachtondersteuning.nl/blog/bijzonder-gedag-van-vreemde-snuiter/">Bijzonder gedag van vreemde snuiter</a> verscheen eerst op <a href="https://www.zorgkrachtondersteuning.nl">Zorgkrachtondersteuning</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p style="font-weight: 400;"><strong>Belevenissen van een mentor……………………. bijzonder gedrag van vreemde snuiters</strong></p>
<p style="font-weight: 400;">Telefoon om 19.15 uur. Een medewerkster van een woongroep waar een cliënte van Henk woont. Ze is weggelopen en het is al donker. De medewerkster klinkt ongerust. Ik hoor Henk zeggen:  “Och wat vervelend, wat is er dan gebeurd vandaag?” Een nieuw gekocht lampje bleek het niet te doen en een besteld bed, was nog niet bezorgd. Dat leverde blijkbaar veel stress op. Niet alleen bij de cliënt in kwestie, maar nu ook bij de begeleiding. Op de vorige zorginstelling deed ze het ook, vooral als het niet ging zoals zij dat verwachtte of wilde. De ervaring is dat ze niet in zeven sloten gelijk loopt. Henk kan de medewerkster een beetje geruststellen, ze heeft zich vast ergens verstopt. Maar tja….. Medewerkers, ook van de buurgroepen zoeken overal op het instellings-terrein en men wil straks de politie gaan bellen. Na een klein uurtje belt een andere medewerkster: “Ze is gevonden, ze lag verstopt in het hoge gras. Pfffffff….”</p>
<p style="font-weight: 400;">Als mentor van mensen met een (ernstig) verstandelijke beperking met complexe gedrags-problematiek, krijg je vaak te maken met bijzonder gedrag van je cliënten. Bizar gedrag, zoals bijvoorbeeld haren uit het hoofd trekken, eindeloos masturberen, hard met het hoofd tegen een muur slaan, tot opeens gillen, of kleding en spullen stukmaken. Na je eerste verbazing, schrik of afschuw over dit gedrag, ontstaat meestal vanzelf nieuwsgierigheid naar het waarom of de achtergrond van dit gedrag. Waarom in hemelsnaam? Wat bezielt iemand?</p>
<p style="font-weight: 400;">We zijn in 2006 gestart als professioneel mentoren, dus kennen onze cliënten al heel lang en hebben allerlei variaties in gedrag van elke cliënt wel meegemaakt. Soms verdwijnt een bepaalde gedraging voor een langere periode naar de achtergrond, maar kan zo maar weer naar voren komen uit frustratie of als er zaken onduidelijk zijn.</p>
<p style="font-weight: 400;">Veel ziekte of nieuwe medewerkers op een woongroep? Het duurt vaak even, maar bij afwijkingen van een bepaalde benaderingswijze en dagelijkse routines, laten deze cliënten feilloos zien dat het voor hen onduidelijk, onveilig is óf kansen biedt en zij laten (weer) het bijzondere gedrag zien.</p>
<p style="font-weight: 400;">De ene medewerker kan er beter mee omgaan dan de andere, ‘oudgedienden’ schrikken minder snel, maar leuk is het niet om te zien dat een cliënt ‘van het padje is’ en blijkbaar geen andere optie heeft dan het vreemde gedrag te laten zien.</p>
<p style="font-weight: 400;">Vanmiddag waren we op bezoek bij 2 van onze cliënten die op dezelfde complexe groep wonen.</p>
<p style="font-weight: 400;">De afgelopen tijd waren er grote personeelstekorten door vakantie en ziekte, dus veel onbekende gezichten op de groep. Mijn cliënte verheugde zich erg om mijn bezoek en was in alle staten en dat betekent bij haar, slaan op het hoofd en schreeuwen èn de kans om ‘geregeld te krijgen’ dat ze een nieuwe rollator, een nieuwe deken en nog veel meer andere wensen in vervulling kan laten gaan (denkt ze). Helaas “Daar gaat Gea niet over. Wanneer neemt Gea een kadootje voor jou mee? Juist ……..op je verjaardag”. Daarna keert de rust enigszins terug. Dan zie ik Henk naar het keukenpapier grijpen, om de geproduceerde snottebel, die zijn cliënte  provocerend aan z’n vest heeft gesmeerd, weg te poetsen. Daarna even wandelen en dan …. ‘heeft het feest lang genoeg geduurd’. Tot de volgende keer</p>
<p style="font-weight: 400;">Mentorschap een mooi beroep………….……nooit saai.</p>
<p>Het bericht <a href="https://www.zorgkrachtondersteuning.nl/blog/bijzonder-gedag-van-vreemde-snuiter/">Bijzonder gedag van vreemde snuiter</a> verscheen eerst op <a href="https://www.zorgkrachtondersteuning.nl">Zorgkrachtondersteuning</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Belevenissen van een mentor …….. “Ssssssshht …………………Verhuizen…..”</title>
		<link>https://www.zorgkrachtondersteuning.nl/blog/belevenissen-van-een-mentor-ssssssshht-verhuizen/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[zorgkrachtondersteuning]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 28 Jul 2026 14:32:48 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Blog]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.zorgkrachtondersteuning.nl/?p=869</guid>

					<description><![CDATA[<p>Cliënte S gaat samen met haar medebewoners verhuizen, en weet dat nog niet. Sssssshht Veel mensen vinden verhuizen helemaal niet fijn en hebben tijdens zo’n verhuisperiode vaak heel veel stress. Voor onze cliënten met een verstandelijk beperking en hun medebewoners is dat meestal ook het geval. Zij snappen meestal niet ‘het waarom en wanneer’ van [&#8230;]</p>
<p>Het bericht <a href="https://www.zorgkrachtondersteuning.nl/blog/belevenissen-van-een-mentor-ssssssshht-verhuizen/">Belevenissen van een mentor …….. “Ssssssshht …………………Verhuizen…..”</a> verscheen eerst op <a href="https://www.zorgkrachtondersteuning.nl">Zorgkrachtondersteuning</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p style="font-weight: 400;">Cliënte S gaat samen met haar medebewoners verhuizen, en weet dat nog niet. Sssssshht</p>
<p style="font-weight: 400;">Veel mensen vinden verhuizen helemaal niet fijn en hebben tijdens zo’n verhuisperiode vaak heel veel stress. Voor onze cliënten met een verstandelijk beperking en hun medebewoners is dat meestal ook het geval. Zij snappen meestal niet ‘het waarom en wanneer’ van de verhuizing en kunnen vaak niet goed uiting geven aan gevoelens van onzekerheid en onrust. Daarom wordt meestal door zorgprofessionals voorgesteld om hen pas een paar dagen voor de verhuizing te vertellen dat ze gaan verhuizen.</p>
<p style="font-weight: 400;">De eerste keer dat mij als mentor werd voorgesteld om aan een cliënt pas 2 dagen voor de verhuizing te vertellen dat hij ging verhuizen, snapte ik er niks van. Je ontneemt iemand dan toch ook de voorpret van een verhuizing, het selecteren van spullen ‘wat moet mee en wat niet’ (ik gooi makkelijk weg;) en het uitzoeken van nieuwe meubels, plannen maken over hoe een kamer opnieuw in te richten etc.etc. Ik heb mij laten overtuigen dat het voor die cliënt dusdanig veel stress zou opleveren, dat hij alleen maar door het lint zou gaan en z’n kamer zou gaan slopen. Dus ik zei niks van de op handen zijnde verhuizing en de begeleiders hielden het ook stil. Maar tussen ‘het stil houden’ en stil zijn, zit een groot verschil.</p>
<p style="font-weight: 400;">Bij alle verhuizingen die we tot nog toe hebben meegemaakt, blijkt het een hele klus om dat zo lang geheim te houden. Medewerkers kunnen dus niet tijdens hun dienst met elkaar praten over de (voorbereiding op) verhuizing. Ook familie/ mentoren moeten ‘de kiezen goed op elkaar houden’ als ze op bezoek komen. Lastig, lastig en meestal lukte het ook niet, want ‘cliënten krijgen veel meer mee’ dan we denken.</p>
<p style="font-weight: 400;">Op dit moment staan we weer voor een verhuizing en in deze bewonersgroep zitten een aantal cliënten voor wie het lastig is om hiermee om te gaan. De ene cliënt het wel vertellen en de andere cliënt niet, is geen optie. Daarom is besloten dat de bewonersgroep op zaterdag te horen krijgt dat ze de woensdag erop gaan verhuizen.</p>
<p style="font-weight: 400;">Wij hebben ermee ingestemd, dus wij zeggen niks. Toch hebben we er deze keer meer moeite mee. We vragen ons nu af of we het besluit genomen hebben uit gewoonte en overtuiging dat cliënten niet om kunnen gaan met een op handen zijnde verhuizing, òf is er sprake is van een soort handelingsverlegenheid bij heftige emoties tijdens een ingrijpend proces als verhuizen? Is er sprake van ontwijkend gedrag of zien begeleiders geen mogelijkheden (personele inzet)? En hoe zit het met de verwerkingstijd van cliënten, hebben zij niet veel meer tijd nodig om te wennen aan het idee van verhuizen. Vraagt het niet meer begeleidingstijd? Hoe zit het met je vertrouwensrelatie met cliënten, als je dit soort ingrijpende zaken verzwijgt en soms zelfs glashard moet liegen?</p>
<p style="font-weight: 400;">Emoties bij cliënten zullen er sowieso zijn als ze op hun nieuwe woonplek zitten.</p>
<p style="font-weight: 400;">Vroeger vond men in de verstandelijke gehandicaptenzorg dat bewoners niet verteld hoefde te worden als een medebewoner was overleden, want met die informatie konden ze niks. Inmiddels denken we daar anders over en worden ze actief betrokken bij overlijdens. Recht op verdriet, afscheid en leren missen. Zou het zo kunnen zijn dat we over 10 jaar dezelfde ontwikkeling zien als het gaat om verhuizen?</p>
<p style="font-weight: 400;">Mentor een mooi beroep………….met af en toe veel vragen.</p>
<p>Het bericht <a href="https://www.zorgkrachtondersteuning.nl/blog/belevenissen-van-een-mentor-ssssssshht-verhuizen/">Belevenissen van een mentor …….. “Ssssssshht …………………Verhuizen…..”</a> verscheen eerst op <a href="https://www.zorgkrachtondersteuning.nl">Zorgkrachtondersteuning</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Belevenissen van een mentor &#8230;. &#8220;huiselijkheid en gezelligheid&#8221;</title>
		<link>https://www.zorgkrachtondersteuning.nl/blog/belevenissen-van-een-mentor-huiselijkheid-en-gezelligheid/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[zorgkrachtondersteuning]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 05 May 2026 09:23:42 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Blog]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.zorgkrachtondersteuning.nl/?p=809</guid>

					<description><![CDATA[<p>Toen mijn jongste dochter een jaar of 8 was en we terug reden naar huis van een bezoekje aan kennissen, zei ze vanaf de achterbank uit het niets: “Die mensen zijn heel erg boos op elkaar”. Huh, daar had ik niets van gemerkt, ik vond het juist gezellig met ze. Zij, nu 25 jaar later [&#8230;]</p>
<p>Het bericht <a href="https://www.zorgkrachtondersteuning.nl/blog/belevenissen-van-een-mentor-huiselijkheid-en-gezelligheid/">Belevenissen van een mentor &#8230;. &#8220;huiselijkheid en gezelligheid&#8221;</a> verscheen eerst op <a href="https://www.zorgkrachtondersteuning.nl">Zorgkrachtondersteuning</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p style="font-weight: 400;">Toen mijn jongste dochter een jaar of 8 was en we terug reden naar huis van een bezoekje aan kennissen, zei ze vanaf de achterbank uit het niets: “Die mensen zijn heel erg boos op elkaar”.</p>
<p style="font-weight: 400;">Huh, daar had ik niets van gemerkt, ik vond het juist gezellig met ze. Zij, nu 25 jaar later en inmiddels klinisch psycholoog, heeft ‘een neus’ voor sfeer en oprechtheid, ik helaas in veel mindere mate.</p>
<p style="font-weight: 400;">Hoe weet je als mentor of je cliënt een fijne woonplek heeft, niet alleen qua kwaliteit van zorg, de voorzieningen, maar vooral wat de sfeer betreft, qua huiselijkheid en gezelligheid.</p>
<p style="font-weight: 400;">Onze cliënten wonen bijna allemaal in verschillende woningen bij zorginstellingen. Elke woning telt meerdere bewoners, die in een woongroep samenleven. De woongroepen zijn vaak samengesteld op basis van eenzelfde soort zorg/hulpvraag. De idee hierachter is dat de zorg beter te organiseren is als woongroepen relatief homogeen zijn samengesteld. Binnen de gehandicaptenzorg zijn er bijvoor-beeld woongroepen voor kinderen, voor jongeren en ouderen met een verstandelijke beperking en eventueel bijkomende lichamelijke beperking en/of psychiatrische problematiek.</p>
<p style="font-weight: 400;">Uiteraard is de groepssamenstelling altijd van invloed op de sfeer in de woongroep, maar als het goed is, is er in elke groep een bepaalde mate van huiselijkheid. Voor cliënten is het immers hun thuis.</p>
<p style="font-weight: 400;">In een woning voor oudere mensen met een (ernstig) verstandelijke beperking en bijkomende lichamelijke beperkingen is het vaak rustig, vaak een summier ingerichte woonkamer, en er zijn allerlei hulpmiddelen als tilliften, rolstoelen etc. aanwezig. In een woning bestemd voor mensen met een verstandelijke beperking met complexe psychiatrische problematiek zie je vaak een kale woonkamer, soms aparte hoekjes in de woning, weinig hulpmiddelen en meer lawaai, soms geschreeuw/gegil. Maar … …..de ene woning is de andere niet.</p>
<p style="font-weight: 400;">Hoe zorg ik ervoor dat ik als mentor de best mogelijke zorg voor mijn cliënten kan vinden, in een gezellige woning, met een fijne sfeer? Waar let ik dan op bij het zoeken naar een nieuwe woonplek en hoe monitor ik of het écht huiselijk en gezellig is in die woning?</p>
<p style="font-weight: 400;">Soms kom ik in een woning en dan bekruipt me het gevoel in een wachtkamer binnen te stappen, in plaats van in een woongroep; bewoners zittend in de woonkamer in afwachting van wat gaat komen. Of ik kom in een woning waar medewerkers je niet zien en niets tegen je zeggen, Dan weet ik eigenlijk al, wegwezen hier, geen goede plek voor mijn cliënt. Verder zoeken! Dan kan het wel even duren, voordat je bij een zorginstelling terecht kunt en op een geschikt geachte woning kunt gaan kijken.</p>
<p style="font-weight: 400;">Waarom kies je als mentor dan voor die ene woning en wijs je de andere woning af?</p>
<p style="font-weight: 400;">Een rood kruisje is een minpunt, en een groen vinkje een pluspunt in mijn afwegingen als ik een mogelijke nieuwe woning bezoek, maar ook als ik bij cliënten op bezoek ga om te zien hoe het gaat.</p>
<p style="font-weight: 400;">Er van uit gaande dat de kwaliteit van zorg goed is, let ik op allerlei zaken, zoals bijvoorbeeld:</p>
<p style="font-weight: 400;">Planten in de woonkamer en/of een schemerlamp <strong>√</strong>. Alle bewoners op hun kamer: <strong>X</strong>. Medewerkers hebben contact met bewoners, er wordt gesproken, in plaats van in stilte bezig te zijn met verzorging<strong>√√√√</strong>. Medewerkers met elkaar aan tafel en bewoners apart: <strong>XX</strong>. Geur van urine of ontlasting: <strong>X</strong>. Bewoners in de woonkamer: <strong>√</strong>. Spelletjes of knutselspullen zichtbaar in kast: <strong>√</strong>. Dienblad met kopjes in het zicht: <strong>√</strong> . TV in de woonkamer en bij navraag aansluiting op internet TV zodat bewoners samen Youtube filmpjes kunnen bekijken <strong>√.</strong> Zichtbaar vriendelijk en niet-functioneel contact tussen medewerkster en bewoner <strong>√√</strong>. Taalgebruik met dwingende ondertoon als “; Nee, blijf maar zitten” <strong>XX</strong>. Medewerkers bezig met hun mobiele telefoon <strong>XX</strong>.</p>
<p style="font-weight: 400;">Medewerkers die grapjes maken met bewoners en onderling <strong>√√</strong>. Knutselwerkjes van bewoners aan de muur in de woonkamer of op het appartement van bewoner <strong>√</strong>. Medewerkster die de was in de woonkamer opvouwt, al dan niet samen met een bewoner <strong>√√</strong>. Bewoners die voor zichzelf de koffie inschenken in plaats van bediend te worden. <strong>√√</strong>.</p>
<p style="font-weight: 400;">Niet elke cliënt heeft hetzelfde nodig, maar wat mij betreft, heeft iedereen oprechte belangstelling en warmte van anderen nodig. Oprecht en dus geen professionele standaard of een ingestudeerde versie ervan. Toen jaren geleden een medewerkster aan mij vroeg of zij een arm om mijn cliënte mocht slaan als zij erg moest huilen, was ik geschokt en ben ik beter gaan letten op de sfeer en manier van wonen met elkaar.Cliëntej zat veel alleen in haar appartement, terwijl zij, gezien haar ontwikkelingsniveau , zichzelf absoluut niet alleen kon vermaken. Dit terwijl er een hele grote gemeenschappelijk woonkamer was, maar daar eigenlijk niemand zat. Feitelijk zat ze te vereen-zamen. Ik heb hierover meerdere gesprekken gevoerd met begeleiders en gedragsdeskundigen, men begreep wat ik bedoelde, maar vond het lastig om huiselijkheid te organiseren. Na enige tijd was mijn conclusie ‘het zit er gewoon niet in’, dus verhuizen. Zij woont inmiddels, tot haar en mijn tevredenheid, in een kleine en rommeliger woonsetting en in deze woning is sprake is van echte huiselijkheid, warmte en genegenheid.</p>
<p style="font-weight: 400;">Ik weet inmiddels, dat dit geen garantie is voor de toekomst, want ‘het tij kan keren’: langdurige ziekte; vertrek van vertrouwde medewerkster; instroom van nieuwe cliënten die niet goed matchen met bestaande bewoners etc. etc. Niets is voor de eeuwigheid.</p>
<p style="font-weight: 400;">Niet in de zorg en ook niet in de “echte” wereld.</p>
<p style="font-weight: 400;"><strong>Mentorschap…… mooi beroep……….. en ook regelmatig gezellig</strong></p>
<p style="font-weight: 400;">
<p>Het bericht <a href="https://www.zorgkrachtondersteuning.nl/blog/belevenissen-van-een-mentor-huiselijkheid-en-gezelligheid/">Belevenissen van een mentor &#8230;. &#8220;huiselijkheid en gezelligheid&#8221;</a> verscheen eerst op <a href="https://www.zorgkrachtondersteuning.nl">Zorgkrachtondersteuning</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Belevenissen van een mentor&#8230;&#8230;..veel tijd kwijt aan verhelderen van rechten in de zorg</title>
		<link>https://www.zorgkrachtondersteuning.nl/blog/belevenissen-van-een-mentor/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[zorgkrachtondersteuning]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 28 Apr 2026 10:06:08 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Blog]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.zorgkrachtondersteuning.nl/?p=778</guid>

					<description><![CDATA[<p>Het bericht <a href="https://www.zorgkrachtondersteuning.nl/blog/belevenissen-van-een-mentor/">Belevenissen van een mentor&#8230;&#8230;..veel tijd kwijt aan verhelderen van rechten in de zorg</a> verscheen eerst op <a href="https://www.zorgkrachtondersteuning.nl">Zorgkrachtondersteuning</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<div class="et_pb_section et_pb_section_0 et_section_regular" >
				
				
				
				
				
				
				<div class="et_pb_row et_pb_row_0">
				<div class="et_pb_column et_pb_column_4_4 et_pb_column_0  et_pb_css_mix_blend_mode_passthrough et-last-child">
				
				
				
				
				<div class="et_pb_module et_pb_text et_pb_text_0  et_pb_text_align_left et_pb_bg_layout_light">
				
				
				
				
				<div class="et_pb_text_inner"><p style="font-weight: 400;"><strong>De kwestie</strong>: Cliënt met verstandelijke beperking en complex gedrag moest naar het ziekenhuis. Vanwege complex gedragsproblematiek moet client door 2 bij haar bekende medewerkers begeleid worden. Dus zij kan niet door geïnstrueerde vrijwilligers begeleid worden, vanwege haar complexe gedrag.</p>
<p style="font-weight: 400;"><strong>Het gedoe:</strong></p>
<p style="font-weight: 400;">De zorgmanager wil de begeleidingskosten bij cliënt in rekening brengen. Volgens ons kan dat niet en wij verwijzen naar het hoofdstuk Overige Voorzieningen Wlz onder het kopje ‘De cliënt begeleiden naar een arts of therapeut bij verblijf’: <em>“Zijn er geen mantelzorgers beschikbaar dan zal de instelling voor de benodigde begeleiding moeten zorgen”.</em></p>
<p style="font-weight: 400;">Zorgmanager zegt deze tekst te kennen, maar blijft volhouden dat cliënt begeleidingskosten moet betalen. We mailen meerdere keren en verwijzen nog naar de meerzorg van cliënt, maar hij is kort van stof en denkt daarmee de discussie te beëindigen.</p>
<p style="font-weight: 400;">Aha ….dat motiveert ons enorm!</p>
<p style="font-weight: 400;"><strong>Op zoek naar wijsheid</strong> (en ons gelijk;) Daarom nemen we contact op met het NZa en het Zorgkantoor met deze vraag. We krijgen het antwoord dat we al wisten. Nog een extra mailtje aan de NZa met het verzoek om een specifieker antwoord, waaruit blijkt dat de begeleidingskosten wel of niet ten laste van de zorgorganisatie komen. “Ik kan u helaas geen specifieker antwoord geven op uw vraag. De NZa maakt prestaties en tarieven voor de Wlz en een deel van de Zvw, zodat de zorg gedeclareerd kan worden bij het zorgkantoor of de zorgverzekeraar. Wij bepalen niet wie de begeleiding van een cliënt moet betalen (financieringsstroom). Dat is aan het Zorginstituut Nederland(ZIN).</p>
<p style="font-weight: 400;"><strong>De ontknoping:</strong></p>
<p style="font-weight: 400;">We nemen dus contact op met ZIN en binnen een paar dagen krijgen we het specifieke antwoord wat we nodig hebben om de zorgmanager van repliek te dienen:</p>
<p style="font-weight: 400;"><em>“De Wlz-instelling die verblijf biedt, is verantwoordelijk voor de coördinatie van de totale zorg aan de cliënt. Dat houdt in dat als een cliënt voor normale medische zorg niet meer alleen een arts of therapeut kan bezoeken, de instelling voor begeleiding zorgt. De instelling kan hierbij een beroep doen op de hulp van mantelzorgers. Het is mede gelet op de bestaande personeelskrapte wel invoelbaar dat instellingen meer dan voorheen een groot beroep doen op naasten van bewoners om deze te begeleiden. Maar als er geen mantelzorgers beschikbaar zijn, zal de instelling uiteindelijk voor de benodigde begeleiding moeten zorgen. Hiervoor kan de instelling <strong>geen</strong> kosten in rekening brengen bij de cliënt. Wanneer sprake is van opname in het ziekenhuis, is het ziekenhuis verantwoordelijk voor alle zorg en begeleiding tijdens de opname”.</em></p>
<p style="font-weight: 400;"><strong>Het afsluitende gesprek met de zorgmanager: </strong></p>
<p style="font-weight: 400;">En dan hebben we uiteraard nog een gesprek met de zorgmanager om hem van repliek te dienen (had nou maar direct naar ons geluisterd) en voor relatie onderhoud (we zijn niet boos, maar wel verdrietig). De zorgmanager zegt blij te zijn met het duidelijke mailbericht van ZIN, daar kan hij ‘iets mee’ richting de organisatie, want het zit niet in zijn woningbudget.</p>
<p style="font-weight: 400;">Tja……..</p>
<p style="font-weight: 400;">Na afloop van dit verhelderende gesprek gaan we nog even op bezoek bij onze cliënten.</p>
<p style="font-weight: 400;">Die zijn altijd blij om ons te zien;)</p>
<p style="font-weight: 400;">Mentorschap een mooi beroep…………… cliënten maken veel goed.</p></div>
			</div>
			</div>
				
				
				
				
			</div>
				
				
			</div>
<p>Het bericht <a href="https://www.zorgkrachtondersteuning.nl/blog/belevenissen-van-een-mentor/">Belevenissen van een mentor&#8230;&#8230;..veel tijd kwijt aan verhelderen van rechten in de zorg</a> verscheen eerst op <a href="https://www.zorgkrachtondersteuning.nl">Zorgkrachtondersteuning</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Dagelijkse praktijk als mentor</title>
		<link>https://www.zorgkrachtondersteuning.nl/blog/dagelijkse-praktijk-als-mentor/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[zorgkrachtondersteuning]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 08 Nov 2015 22:38:44 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Blog]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.zorgkrachtondersteuning.nl/?p=421</guid>

					<description><![CDATA[<p>Deze week stond in het teken van de huisbezoekgesprekken van het Zorgkantoor op de woonlocaties van cliënten die de zorg afnemen in PGB.Dit is een gevolg van het politiek wantrouwen tegen alles wat met PGB te maken heeft. Maar tegelijkertijd goed om te kijken of het geld op de juiste manier besteed wordt en of [&#8230;]</p>
<p>Het bericht <a href="https://www.zorgkrachtondersteuning.nl/blog/dagelijkse-praktijk-als-mentor/">Dagelijkse praktijk als mentor</a> verscheen eerst op <a href="https://www.zorgkrachtondersteuning.nl">Zorgkrachtondersteuning</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Deze week stond in het teken van de huisbezoekgesprekken van het Zorgkantoor op de woonlocaties van cliënten die de zorg afnemen in PGB.Dit is een gevolg van het politiek wantrouwen tegen alles wat met PGB te maken heeft. Maar tegelijkertijd goed om te kijken of het geld op de juiste manier besteed wordt en of de cliënt tevreden is. Er wordt 1 uur voor uitgetrokken. Eerst wordt er gekeken naar de zakelijke aspecten van contracten en facturen en daarna is er ook een gesprek met de cliënt.</p>
<p>Meneer van het Zorgkantoor: “Heb je een dagprogramma?”</p>
<p>Cliënt X heel ferm: “Nee, ik ben eigen baas, ik bepaal zelf wat er moet gebeuren”.</p>
<p>Ik: “Maar X je hebt toch wel een planning?”</p>
<p>Cliënt X: ”Ja natuurlijk heb ik een planning, want iedereen moet wel weten waar hij aan toe is. Ik ben niet gemakkelijk”.</p>
<p>Meneer van het Zorgkantoor: “Heb je ook doelen waaraan gewerkt wordt?”</p>
<p>Cliënt X: “Nee, ik heb geen doelen”, i</p>
<p>Ik: “Maar X je hebt toch leren tractor-rijden?”</p>
<p>Cliënt X: “Ja, natuurlijk maar dat wil ik zelf hè.</p>
<p>Cliënt X: “Ik krijg in maart ook mijn rijbewijs, want dat is verplicht.”</p>
<p>Meneer van het Zorgkantoor: “Oh ga je je rijbewijs halen?”</p>
<p>Ik: “Maar X het is wel een speciaal rijbewijs hè, eentje die jullie alleen op de zorgboerderij hebben toch?”</p>
<p>Cliënt X heel trots: “Ja zeker!”</p>
<p>Cliënt X: “Ik ben eigen baas, ik heb mijn eigen bedrijf. Ik bepaal mijn eigen dingen. Ik was auto’s. Dan ga ik bij klanten langs of klanten komen bij mij. Dat regel ik allemaal zelf”.</p>
<p>Ik: “Wat zijn dat voor auto’s X? Zijn dat auto’s van medewerkers?</p>
<p>Cliënt X: ”Tuurlijk! Maar ook mensen die hun auto komen brengen”.</p>
<p>Ik: “En krijg je daar dan ook geld voor?”</p>
<p>Cliënt X: “Nee natuurlijk niet, dat doe ik gratis”.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Het bericht <a href="https://www.zorgkrachtondersteuning.nl/blog/dagelijkse-praktijk-als-mentor/">Dagelijkse praktijk als mentor</a> verscheen eerst op <a href="https://www.zorgkrachtondersteuning.nl">Zorgkrachtondersteuning</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
